Helicobacter spp.
Helicobacter pylori jest najbardziej znaną przedstawicielką bakterii z rodzaju Helicobacter spp. Zakażenie tą bakterią jest bardzo powszechne – szacuje się, że w Polsce nawet 70% populacji jest nią zainfekowana. Jednak nie tylko Helicobacter pylori może wywoływać infekcję u ludzi. Znamy przynajmniej kilkanaście różnych gatunków bakterii z rodzaju Helicobacter spp., które również mogą powodować szereg dolegliwości i chorób.
Bakterie z rodzaju Helicobacter spp dzielimy umownie na dwie grupy – żołądkowe oraz wątrobowo-jelitowe.
Helicobacter spp żołądkowe
Do tej grupy należy oczywiście H. pylori, ale również H. heilmannii, H. salomonis, H. bizzozeronii, H. felis czy H. suis. Bakterie te bytują głównie w błonie śluzowej żołądka, rzadziej dwunastnicy. Do typowych objawów zakażenia należą:
- bóle brzucha, nadbrzusza
- uczucie pełności po jedzeniu
- wzdęcia, nudności, wymioty
- zgaga, refluks
- zaparcia lub biegunki
- zapalenie błony śluzowej żołądka, metaplazja
- wrzody, nadżerki w błonie śluzowej żołądka i dwunastnicy
Powikłaniem nieleczonego zakażenia może być nowotwór żołądka oraz chłoniaki MALT.
Helicobacter non-pylori mogą wywoływać przewlekłe zapalenie żołądka, zazwyczaj jednak naciek zapalny jest mniejszy niż w przypadku H.pylori. Rzadziej również dochodzi do rozwinięcia się metaplazji jelitowej, czy nowotworów żołądka. W badaniach wykazano, że Helicobacter non-pylori statystycznie częściej odpowiedzialne są za wywoływanie chłoniaka MALT.
Helicobacter spp. jelitowo-wątrobowe
To liczna grupa bakterii Helicobacter spp, która bytuje głownie w jelitach, wątrobie, drogach żółciowych i woreczku żółciowym. Do tej grupy zaliczamy m.in.:
H. cinaedi, H. fennelliae, H. westmaedii, H. rappini, H. canadensis, H. pullorum, H. bilis, H. hepaticus.
Do głównych objawów zakażenia Helicobacter spp. jelitowo-wątrobowymi należą:
- przewlekłe biegunki, bóle brzucha, nudności,
- stany zapalne jelit, w tym zapalenia okrężnicy z owrzodzeniami
- prawdopodobnie mogą wywoływać stany zapalne pęcherzyka żółciowego i wątroby
- mogą być zaangażowane w rozwój i nasilenie nieswoistych chorób zapalnych jelit (IBD), takich jak np. ch. Crohna czy WZJG
Trudności w diagnostyce Helicobacter non-pylori
Badania nad wpływem Helicobacter non-pylori na zdrowie człowieka są cały czas intensywnie prowadzone. Niewątpliwą przeszkodą dla naukowców pozostaje niezwykle trudna diagnostyka zakażeń. Tradycyjne testy (z krwi, antygen w kale, PCR) wykrywające H. pylori nie wykrywają innych gatunków Helicobacter. Dodatkowo wszystkie gatunki Helicobacter są niezwykle trudne do wyhodowania w laboratorium, gdyż wymagają bardzo restrykcyjnych warunków beztlenowych z odpowiednią mieszanką gazową, długich czasów inkubacji oraz wzbogacanych w krew i inne substancje podłoży. Niektórych Helicobacter spp., nie udało się nigdy wyhodować w warunkach laboratoryjnych, jedyną metodą diagnostyki pozostają więc badania molekularne PCR.
Do naszej oferty dołączyło właśnie badanie HELICOBACTER SPP. PCR. Jest to badanie kału wykonywane metodą molekularną real-time PCR. Podczas analizy próbki kału wykrywane są wszystkie gatunki bakterii z rodzaju Helicobacter spp., w tym również H.pylori. UWAGA: w badaniu nie rozróżniamy poszczególnych gatunków bakterii. Otrzymując wynik pozytywny będziesz widział, że masz infekcję Helicobacter, ale nie będziesz widział dokładnie, którym gatunkiem bakterii jesteś zainfekowany.
A po co robić badanie, które nie wskazuje dokładnie, który gatunek bakterii dokonał inwazji, może są jakieś dokładniejsze badania? Badanie HELICOBACTER SPP PCR jest jedynym na rynku badaniem, które diagnozuje również inne bakterie, niż tylko Helicobacter pylori.
Optymalnie najlepiej połączyć badanie HELICOBACTER SPP. PCR z badaniem HELICOBACTER PYLORI PCR. Wynik pozytywny dla badania Helicobacter spp., a ujemny dla Helicobacter pylori będzie oznaczał, że jesteś zarażony innymi niż H.pylori gatunkami Helicobacter. Schematy leczenia innych gatunków Helicobacter są zazwyczaj takie same jak leczenie H.pylori.
W jaki sposób zarażamy się Helicobacter non-pylori?
Nie wiadomo dokładnie jaka jest droga transmisji bakterii Helicobacter non-pylori. Biorąc pod uwagę, że inne niż H. pylori gatunki występują często u zwierząt domowych takich jak psy, koty, chomiki, świnki morskie, króliki czy hodowlanych np. u świni i drobiu możliwe jest zarażenie się od zwierzęcia bezpośrednio lub pośrednio przez zjedzenie niedogotowanego mięsa.